EEN ZEKERE LEEFTIJD

Mannen van een zekere leeftijd, zo heet mijn nieuwste favoriete programma. Vrouwen hadden al de Margriet, Libelle en Viva om hun kwaaltjes en lichamen te bespreken. Voor mannen was er nog niet echt iets. Nu hebben wij mannen dat ook niet nodig. Tenminste, totdat we die zekere leeftijd bereiken. Zelf heb ik die zekere leeftijd nog (net) niet bereikt maar zie toch wel al wat overeenkomsten met de heren van de praatgroep uit het programma.

UITGERANGEERD

Het is opvallend rustig qua Patty Brard en dat doet mij een groot genoegen. Ik vind het prima als ze hier en daar een winkeltje opent of in een bejaardenhuis  voor de zoveelste maal half kachel oude LUV nummers vertolkt. Die oudjes horen haar toch niet. Van de 3 LUV dames was zij de enige waarvan de microfoon altijd op zachtjes stond tijdens de live optredens. Ze stond er voor het mooi bij. Tegenwoordig is ze alleen nog maar bekend en kan eigenlijk niets meer dan irritant zijn op tv.

TV FORMAT

Er is flink geld te verdienen met TV formats hoorde ik laatst. De Nederlanders lopen voorop met het bedenken van lucratieve TV formats. Kom er maar op, op zo’n TV format á la  Wie is de mol of De slimste. Want kijk dat zijn in mij ogen de betere formats. Vernieuwend en ze zitten goed in elkaar. Die “sterren”springen/schaatsen/glijden/dansen/koken serie zijn allemaal het zelfde principe. Al die talenten jachten zijn eigenlijk ook allemaal het zelfde; iemand doet een kunstje en de “professionele jury “ zegt er wat over. Als dat dus ook mag, copy and paste van oude TV formats dan weet ik er nog wel een paar.

WITGOED

Mijn moeder had een wasmachine die was nog van gietijzer en die werkte op stoom. Bij wijze van spreken dan, dat zeg ik alleen omdat die dingen toen nog degelijk gemaakt werden en minstens 10 jaar mee gingen. Drogen deed ze aan de uittrek lijn in de badkamer, op de overloop en in het trapgat hing het wasrek. In het trapgat hingen de lakens. Later kwam daar de centrifuge voor in de plaats. Het waren simpele dingen maar ze werkten en gingen van moeder op dochter.

BROODJE POEP

Iedereen van mijn generatie kent De film van Ome Willem en volgens mij zijn er heel veel rakkers van de huidige generatie ook bekend met Ome Willem. Rappapa, Rappapa! Het lijkt er echter wel op dat er toch na mijn generatie iets mis is gegaan. Mijn kinderen hebben er bijvoorbeeld nooit naar gekeken. Lag dat aan mij en mijn vrouw? Ik denk het wel. Het was natuurlijk een “stom”programma. Althans dat vond ik als jongvolwassene terug kijkend op dat stelletje in hun schuimrubberen kleding.