PROJECT

Hoe verwijder je een boomstronk? Die vraag spookte al ruim 2 jaar door mijn hoofd. Voor mijn deur stond vroeger een grote berkenboom. Op verzoek van ongeruste buren die bang waren dat de boom zou omwaaien en vanwege het feit dat de vogels die de boom bewoonde de auto onder poepten, hebben we die boom ongeveer 2 jaar geleden omgehaald. Alleen de kluit stak nog een 20 cm boven het maaiveld uit.

WITGOED

Mijn moeder had een wasmachine die was nog van gietijzer en die werkte op stoom. Bij wijze van spreken dan, dat zeg ik alleen omdat die dingen toen nog degelijk gemaakt werden en minstens 10 jaar mee gingen. Drogen deed ze aan de uittrek lijn in de badkamer, op de overloop en in het trapgat hing het wasrek. In het trapgat hingen de lakens. Later kwam daar de centrifuge voor in de plaats. Het waren simpele dingen maar ze werkten en gingen van moeder op dochter.

Marktplaats

Wij zijn weer toe aan een andere bank en ik dacht laat ik ook eens op Marktplaats gaan kijken of ik daar een koopie kan scoren. Het aanbod is ruim en afwisselend, dat moet ik toegeven en de prijzen vallen zo op het eerste gezicht ook best mee. Ik tikte in “bank” en zoeken in een radius van 5 km. Dat is net leuk qua afstand en dat is te doen qua 2 keer heen en weer rijden met de helft van het bankstel achter uit mijn met openstaande klep en 2 cm boven de weg hangende auto.

Tijd

Het is weer zo ver, vandaag gaat de klok weer een uur terug. Onze simpele manier van tijdreizen. Zo’n gedoe altijd weer, dan ben je weer zo’n tijd bezig om al die klokken op de tijd te krijgen. De klok op onze oven is digitaal en ik vergeet elke keer weer hoe dat ding werkt en die staat dan ook nog weken op de verkeerde tijd. Van opa heb ik geleerd dat je een analoog uurwerk , gewoon zo een met radertjes, niet terug mag draaien want dan draai je hem in de soep. Dat doe ik dus ook met alle elektrische analoge klokken, vooruit draaien om de tijd terug te draaien. Tegenwoordig zit bijna overal wel een klok in dus ben ik thuis om een uur te winnen twee uur bezig en verlies ik dus eigenlijk een uur.

Als kat en muis

Dat ik gek op dieren ben hoef ik denk ik niet uit te leggen. En misschien juist daarom heb ik in sommige gevallen best wel weer een hekel aan sommige dieren, of aan de mensen die, die dieren in huis hebben gehaald. Zo ben ik een echte honden man maar heb geen hekel aan katten zolang ze maar niet in mijn tuin hun behoefte doen. Ik weet dat je als kattenbezitter je katten vrij laat lopen dat je het niet echt onder controle hebt waar je kat poept en plast. Maar je weet wel dat jouw katten het meestal bij de buren doen. Vind ik niet netjes. Hoe zou je het als katten bezitter vinden als ik opeens in je achtertuin sta met mijn hond en laat haar een flinke hoop dumpen tussen je Begonia’s? Nou dan. Zorg dat die beesten het bij je thuis op de kattenbak doen.

Fotografisch geheugen

Deze column heb ik op 6 April 2011 geschreven voor http://www.fotostudiomargo.nl

En nu maar een stukje waar ik het woordje foto in kan gebruiken. Zelf ga ik niet zo graag op de foto, sterker nog, zodra ik zie dat er een camera op mij gericht word dan verdraai ik mijn nek nog liever dan dat ik goed op het plaatje kom. Ik sta er nu eenmaal nooit leuk op. Eén van mijn ogen hangt op half zeven, mijn mond hangt open of ik kijk gewoon raar. Nee, ik heb daar niet zo veel mee.

Kleefpasta

(kijk op mijn speciale kunstgebit site gebitsproblemen voor gerichtere info over dit onderwerp)

Aus der Reihe Kunstgebiß, Jetz das letzte kapitel. Voorlopig dan. Ik ben er de afgelopen weken al zo ontzettend mee bezig geweest dat ik het zelf nu wel genoeg vind. Ik zit nu op anderhalve week na de operatie en ik moet zeggen dat het mij op zich wel mee valt. De eerste dagen vielen iets tegen maar dat komt meer door mijn ongeduldigheid dan door iets anders. Die eerste dagen denk je dat het nooit meer goed komt.

Lente

Ik had er al helemaal zin in. De lente. Mensen en het weer worden vriendelijker. Lekker buiten zitten in de tuin tot laat in de avond met een drankje en een open vuurtje. Voor het echter zover is moeten we nog ettelijke dagen met veel wind en regen verdragen en moet ik het een en ander op orde brengen voordat we daadwerkelijk kunnen genieten in de tuin.

De overbuurvrouw

Ook ik heb een over buurvrouw, daar is niks geks aan. Maar mijn overbuurvrouw is niet helemaal goed. Ze is aandacht geil en bemoeiziek. Je kent dat type wel, dat rent direct naar buiten zodra iemand uit de straat binnen haar radar komt om tegenaan te zeuren. Over haar zelf natuurlijk, luisteren naar wat die ander over zichzelf verteld is niet interessant.Wat diegene over anderen weet te vertellen is natuurlijk wel weer interessant.Soms sta ik in de keuken iets te doen en dan zie ik haar weer staan beppen en met haar hoofd knikken naar andere huizen, want wijzen is niet netjes.

Ze staat de hele dag voor het keukenraam, waarom is mij een raadsel, we wonen in een rustige straat waar sporadisch verkeer doorheen rijd of voetgangers doorheen wandelen. Er valt niets te zien. Tenzij, en daar verdenk ik haar van, ze een lijstje bijhoud met de vertrek en aankomst tijden van de buurt bewoners en hun visite. Zelf krijgen ze nooit visite daar. Ik zou er zelf ook niet aan moeten denken om bij dat mens op visite te gaan.

Ongewild word ik op de hoogte gesteld van hun laatste aanwinsten. Zoals hun keuken en laatst de nieuwe auto. Om te laten zien hoe haar keuken eruit ziet heeft ze de lamellen overdag helemaal open en ze woont daar, in die keuken. Zodra ze ziet dat er iemand kijkt gaat ze iets schoonmaken. Ik heb een privé parkeerplaats voor de deur, zij niet, dat is openbaar terrein. Mijn visite mag daar ook parkeren van de wet. Van haar dus niet, want daar moet haar auto staan. Mijn visite heeft haar ook al door en ook bij hun is de irritatie grens ook al bereikt. Mijn visite maakt er dan ook een sport van om hun auto pal voor haar deur te zetten, het liefst zo’n hoge bus. Het is kinderachtig ik weet het maar dat mens vraagt erom.  Zodra “haar” plekje weer vrij is omdat mijn viste vertrekt, word direct de auto weer verplaats door de wandelende Telegraaf.

Nu heeft ze een nieuwe auto en ik moet eerlijk zeggen het is een mooitje. Verder heb ik er geen enkele emotie bij of het moet zijn dat haar leven zich nu afspeelt tussen keuken en auto, waar ze vroeger de fiets pakte nu de auto word gepakt, het parkeren welke met de oude grotere auto in één keer ging nu opeens een half uur moet duren, na elke rit de auto geheel dient afgespoeld te worden met lauw warm water, zodra iemand zich buiten vertoont er ”iets”uit de auto gehaald moet worden en nu de bovenverdieping ook als uitkijkpost word gebruikt tijdens het opmaken zodat er geen minuut auto kijkgenot word gemist door mevrouw. 

Ik zeg nooit iets tegen die muts, gewoon omdat ik er geen behoefte aan heb. Daardoor zijn wij wel vaak onderwerp van haar gesprek en word er veelvuldig naar ons huis geknikt. Jammer dan. Ga lekker in je auto wonen gek mens. Zoek vrienden of een echte hobby. Of beter… verhuis!

Huisvrouw (m/v)

Dat mannen van Mars komen en vrouwen van Venus is algemeen bekend. En dat zowel mannen als vrouwen elk zo hun eigen wereldje hebben ook. Nu is het huishouden van oudsher toch wel een beetje een vrouwen ding. Voordat ik nu de hele vrouwen gemeenschap over mij heen krijg, zal ik het iets nuanceren. Ik heb het met name over de huis vrouwen en niet over de werkende moeders, alleenstaande vrouwen en twee verdieners. Dus echt de vrouw die s'morgens iedereen de deur uit helpt om de hele dag bezig te zijn met het schoonmaken en koken en tussendoor de kinderen verwelkomt met een kopje thee en koekje. Dat is toch nog steeds echt een vrouwending. Uitzonderingen daargelaten en ik ben er daar tijdelijk ook één van, de rollen zijn even omgedraaid.

Hoe doen die vrouwen dat toch, vroeg ik mij altijd af. Je bent in principe nooit klaar, er is altijd wel iets schoon te maken. Waar halen ze de tijd vandaan. Dat is zo'n vrouwen van Venus geheim. Maar ik heb de code gekraakt denk ik. Eigenlijk is het vrij simpel: De enigste reden om iedereen in de ochtend te helpen is omdat je iedereen zo snel mogelijk je domein uit wil hebben, huisvrouwen dulden geen pottenkijkers. Als iedereen vertrokken is haal je de stofzuiger te voorschijn en die plant je op een willekeurige plek ergens in het zicht. (stekker in het stopcontact !) Vervolgens zet je het kastje met schoonmaakspullen open en de inhoud op de grond. Ondertussen kun je de koffie en TV aan zetten. Prop de vaatwasser geheel vol en zet aan. Vervolgens kijk je achtereenvolgend het Journaal, Koffietijd en die serie die je gisteravond niet kon zien omdat je vrouw bepaald wat er sávonds gekeken word. Drink niet meer dan 3 kopjes koffie want daar wordt je veel te actief van. Mocht er tijdens de ochtend iemand aanbellen, kind of vijand, zet dan eerst de stofzuiger aan en doe dan pas open.

In de middag zuig je het ergste vuil van de vloer en stomp je de kussens van de bank in vorm ,dit is tevens je work-out voor de dag. Laat de stofzuiger staan totdat iemand van het gezin zich er aan ergert. Sherry is niet echt lekker maar je word er dronken van en in een kopje is het net thee. Dit kun je rustig de gehele middag door nippen. Kleding stukken die je tijdens het sherry drinkend strijken niet wilt strijken gooi je gewoon weg. Als een gezinslid vraagt naar het kledingstuk roep je iets van "jullie laten ook alles rondslingeren, het zal wel ergens liggen" De wc en badkamer "doen" is niets anders dan wat bleekwater sprenkelen zodat het "lekker fris"ruikt. Kook altijd te veel zodat er minimaal één maal per week kliekjes gegeten kunnen worden, dat bespaard een dag koken en heb je tijd voor leuke dingen doen in de stad.

Bij thuiskomst van de vrouw begin je direct nog voordat ze haar jas uit heeft met zeiken over van alles en nog wat en over de tegenwerking die je van het gezin krijgt in je dagelijkse gevecht tegen het vuil dat zich zienderogen verspreid door hun toedoen. Na zo'n 15 minuten door zaniken is alle vechtlust wel uit de vrouw getrokken en kun je rustig door keuvelen over alle nieuwtjes die je vandaag weer gehoord heb. Bij het tv kijken heb je ondertussen je tweede fles Sherry in je kopje zitten en een barstende koppijn steekt de kop op. Bij het minste geringste zeg je tegen je vrouw dat ze je niet begrijpt en dat je ook wel eens wat leuks wilt doen. Bij het kleinste beetje tegengas van je vrouw straf je haar met het niet hebben van sex ivm de Sherry hoofdpijn. Dat van die Sherry zeg je er natuurlijk niet bij. Ga vervolgens heel vroeg naar bed en kijk daar je serie en zorg dat je "slaapt" voordat zij naar boven komt. Je hebt je rust hard nodig want je hebt morgen immers weer een drukke dag.

Natuurlijk speelt bovenstaande zich niet echt af bij mij thuis, maar volgens mij zit ik niet ver af van wat bij een aantal huisvrouwen de waarheid is….

Murphy’s law (wet van Murphy)

De Wet van Murphy van Edward A. Murphy (1918–1990) luidt: als er meer dan één manier is om een taak te doen en één van die manieren zal in een ramp resulteren, dan zal iemand het zo doen. Deze aansprekende formulering was bedoeld om de nadelige kant van de wet van de grote aantallen bij het grote publiek bekend te maken: als een gebeurtenis zich een oneindig aantal keer herhaalt en iedere keer is er een kleine kans dat iets misgaat, dan gaat het vroeg of laat een keer mis. (Bron www.Wikipedia.nl)

Ik weet er alles van. Zo zei ik afgelopen feestje steeds tegen de mensen die met hun rug tegen onze laag hangende eettafel lamp aanduwde (de tafel stond om dans technische redenen ergens anders) dat ze ergens anders moesten gaan staan omdat het anders fout zou gaan met die lamp. De combinatie drank en gebrek aan respect voor de gastheer resulteerde in een bijna aanslag op een van de aanwezigen. De lamp klapte met een klap op de grond, rakelings langs een van de lamp duwers. Lamp kapot, lamme lamp duwer geschrokken maar heel. Het maakt mij niet uit dat er grote aantallen biertjes naar binnen gaan, maar het is dus vragen om (kleine) rampen.

Zo heb ik een oneindig aantal keer mijn mond gehouden als mijn vrouw zich bemoeid met mijn rijstijl. Dat gaat statistisch gezien een keer fout en waan ik de wet van de grote aantallen geheel aan mijn zijde. Dan flap ik er het een en ander uit wat weer op de verkeerde manier opgevat kan worden en volgens Muphy's wet ook wordt gedaan. In mijn opwinding pas ik per ongeluk de de wet van Boyle toe en treed opnieuw de wet van de grote aantallen in en dan met name de grote aantallen verwijten en terechtwijzingen. Het is daarbij een wet van Meden en Perzen dat we het snel weer bijleggen al was het alleen maar omdat het moeilijk communiceert met dichtgeknepen neus.

Gelukkig zijn mijn vrouw en ik volgens de wet van het burgerlijk wetboek getrouwd en niet volgens die van Murpy, in tegenstelling tot de vele koppels in onze omgeving die duidelijk wel volgens de wet van Murpy getrouwd waren.

Pipo de clown en Mamaloe

Toen de zus van mijn vrouw twee jaar geleden beviel van een dochter met de naam Malouk moest ik even zwaar wennen aan die naam. Ik noemde haar dan ook steevast Mamaloe.

Mamaloe is een nakomertje en moet opboksen tegen twee oudere broers die reeds in de pubertijd verkeren. Vanaf dag één heeft Mamaloe mijn hart gestolen met haar pretoogjes en bolle wangen. Zelf zijn wij al geruime tijd uit de luiers, sterker nog, als onze dochter of zoon uitschieten kunnen ze ons zomaar met een kleinkind verrassen. Daar zitten we echter (voorlopig dan )niet op te wachten…


Mamaloe is van harte welkom en laatst was er een moment dat we een dagje mochten oppassen. Samen met Mamaloe werden diverse tassen met speelgoed , onderhoudsartikelen en vervoersmiddelen het huis ingebracht. Nog voordat haar jas uit was, veranderde onze huiskamer in een kinderdagverblijf met bijbehorende puinzooi en strontlucht. Zelf had ze dat ook in de gaten en lachte "Malouk stink!" Mijn vrtouw was al weer geheel in de "moeder"stand en gebruikte overal verklein woordjes voor en vroeg steeds naar dingen waar ze zelf het antwoord op gaf. "Waar is Maloukje dan? Zit je op de bank? Jah!" Zelf ging ik opeens ook raar praten en Mamaloe babbelde de gehele dag in haar eigen taal met af en toe een volledige zin in begrijpbaar Nederlands. Het woordje "vleespet"viel ook regelmatig. Dat had haar moeder haar geleerd en sloeg op mijn kale hoofd. Dat vroeg om een tegen actie. Op You-tube heb ik wat filmpjes en de tune van Pipo de clown gezocht en daar hebben we Mamaloe mee geïndoctrineerd. Net zo lang totdat ze alleen nog maar het zinnetje "Pipo de clown en Mamaloe"uit kon brengen. Helemaal weg van die clown was ze. Haar moeder is nu wel een soort van verplicht om de hele DVD serie van die clown in huis te halen.

Boodschappen doen met Mamalou is goed te doen zolang je haar binnen een straal van 1 meter om je heen hebt. Daarbuiten is het een ongeleid projectiel met haar kleine winkel karretje. Alles "zelf doen!" is het motto. Alles met een voor haar interessante kleur of K3 afbeelding gaat in het karretje. "Nee Malouk, die hamsters kan je niet kopen" "zullen we poffertjes eten? , jah?" "vind Maloukje lekker he? Jah" Halverwege de winkel was Mamaloe het karretje al weer zat en liepen wij zelf met gebogen rug het karretje door de winkel te schoppen. De boodschappen werden door Mamaloe (ZELF DOEN!) met een boogje over de band bij de kassa gegooid met als opbrengst: geknakt stokbrood, raar gevormde pakjes boter en een opnieuw gerangschikt heel gesneden bruin. Verder was de boodschappen missie redelijk goed gelukt en binnen de door ons gestelde twee uur.

Thuis weer schuifelend door de Tsunami van speelgoed en mijn neus vermoedde een verschoon momentje. KOLERE! De verf liet bij wijze van spreken los van de kozijnen. Wat kan dat kind kakken. Oude tijden herleefden. Mijn kinderen stinken ook als ze hun behoefte doen maar die doen dat niet meer in de woonkamer. Mamaloe was zelf erg blij met de lozing en babbelde weer zonder rem. 's avonds hebben we Malouk als straf voor haar moeder Chili con carne gevoerd. 's avonds na het eten werd Mamaloe weer opgehaald en wij kregen hele dikke knuffels van haar. Rust in het huis, maar toch wel heel stil zonder Malouk. Die avond vielen mijn vrouw en ik heel vroeg op de bank in slaap. Beetje kapot heh? Jah! Gaan we slapie doen heh? Jah!

Mijn hond

Je hebt katten mensen en honden mensen. (natuurlijk zijn er ook mensen die beiden niet of beiden wel zijn) Ik ben een honden mens maar heb geen hekel aan katten, zolang ze maar niet in mijn tuin hun behoefte doen. Sterker nog, in een ver verleden heb ik er 3 tegelijk in huis gehad. Niet helemaal van te voren gepland maar toch. We hadden 1 kat van familie gekregen, een colourpoint Perzisch apparaat. Heel lief en sloopte niks. Niet bang voor water of honden. Maar ja, je hebt er verder niet zo heel veel aan vind ik. Nu paste wij wel eens op een hond van kennissen en dat maakte niet zo heel veel uit want onze kat was dus niet bang voor die hond en omgekeerd ook niet. 

Spelletjes

Dat ik een spelletjes mens ben dat weet ik zeker. Ik hou van veel verschillende soorten en vormen van spellen. Zowel elektronische, die ik dan speel op de Playstation 3 of mijn Iphone, als wel de bordspellen. Ook de spelletjes van het (zakelijke) leven speel ik wel eens maar dat is een ander verhaal. Toen ik nog een kleine jongen was kon ik slecht tegen mijn verlies, tegenwoordig kan ik alleen slecht tegen medespelers die er een zooitje van maken. Als je een spel speelt moet je je aan de regels houden en de wil om te winnen hebben. Als je aan één van beide niet kan voldoen, moet je met mij geen spelletje spelen. Dan ga ik mij alleen maar zitten irriteren en ben ik echt niet gezellig.